Creation Details
Panel prompts:
- #1“นักฆ่าเกิดใหม่เปิดสํานักราชามดเขียวการกระทํา+ระบบ+วิชาต่อสู้เทพมรณะ+อํามหิต+มหาภัยพิบัติสถานที่+ทะเล+เมือง+เขา+ฟ้า+นกไก่ฟ้า+จิ้งจกดํา+อารมณ์+หวาน+อํามหิต+ไม่มีเหตุผล+ความรุนแรง+ใจดีมีเมตตา+อมตะ เกิดใหม่ในตระกลูคนชั่วโหดมาก”
- #2“รังมดเขียวขนาดยักษ์เริ่มแตกร้าว พลานุภาพความมืดแผ่กระจาย สัตว์ร้ายรอบด้านต่างตื่นตระหนกและพยายามบินหนีเอาชีวิตรอดเปิดตัว "ราชันย์มดเขียว" ในร่างกึ่งมนุษย์กึ่งแมลงโผล่พ้นมาจากเศษซาก พร้อมดวงตาสีแดงฉานที่ส่องสว่างท่ามกลางควันอเวจีปลดปล่อยลําแสงหรือคลื่นพลังสีเขียวเข้มระเบิดออกจากใจกลางรัง กวาดล้างโขดหินและสิ่งมีชีวิตโดยรอบจนราบเป็นหน้ากลอง”
- #3“ในหุบเขามรกต มีอาณาจักรมดเขียวยักษ์ที่ปกครองเหล่าอสูรด้วยคริสตัลแห่งชีวิต แต่ราชาคนเก่าอ่อนแอเกินไป รังจึงถูกสาปด้วยความมืดจากใต้พิภพ และในวันที่รังถล่ม วิญญาณดวงหนึ่งก็ได้จุติ...ตู้มมมม! ลําแสงสีเขียวดําพุ่งทะลุเพดานคริสตัล รังมดเขียวที่สูงเทียมฟ้าแตกออกเป็นเสี่ยงๆ คริสตัลร่วงหล่นเหมือนฝนดาวตก ฝูงอสูรนับพันร้องโหยหวนแล้วสลายกลายเป็นเถ้าดําภายใต้พลานุภาพนั้น กลางลําแสงนั้น ร่างหนึ่งกําลังลอยอยู่ ไม่ใช่ราชามดตัวเดิมที่อ้วนพีและชรา แต่เป็นร่างเพรียวสูง 2 เมตร เกราะสีดําเขียวขึ้นปกคลุมทั้งตัว ดวงตา”
- #4“กองทัพแรกของราชันย์ ควันเขียวยังไม่ทันจาง รังมดเขียวยักษ์ก็เหลือเพียงซากคริสตัลแตกละเอียดกลางหุบเขา หมาป่าอสูรดวงตาเขียวเรืองแสงตัวแรก ค่อยๆ เดินเข้ามาหมอบแทบเท้าของกรีน มันตัวใหญ่เท่ารถกระบะ แต่ตอนนี้เชื่องเหมือนลูกหมา กรีนวางมือบนหัวมัน[ระบบ: ดูดซับความทรงจําสําเร็จ] ภาพความทรงจําของหมาป่าพุ่งเข้ามาในหัวกรีน มนุษย์... มนุษย์ในชุดเกราะสีเงินจํานวนมากกําลังบุกเข้ามาในหุบเขามรกต พวกเขาถือธงรูปดาบไขว้ "หน่วยล่าอสูรแห่งอาณาจักรไลท์... พวกมันมาตามล่าข้าเหรอ? ไม่สิ มาตามล่าคริสตัลรังมด" กรีนเข้าใจทัน”
- #5“เซเรียร่ายเวท เกราะแสงสีทองสว่างวาบขึ้น แต่แค่เสี้ยววินาที หมอกดําของกรีนก็กลืนกินแสงนั้นจนหมด ฟึ่บ! จากความมืด หมาป่าอสูรตาเขียวกระโจนออกมา กัดโล่อัศวินขาดครึ่งในคําเดียว! "อ๊ากก!" กองทัพอัศวินแตกฮือ เต่าภูผาอันเดดกระทืบพื้นจนแผ่นดินแยก กระทิงเหล็กพุ่งชนจนอัศวินกระเด็น ภายใน 3 นาที... เหลือแค่เซเรียคนเดียวที่ยังยืนอยู่ เธอหอบ ตัวสั่น ดาบศักดิ์สิทธิ์ร้าว "เป็นไปไม่ได้... มดงานกระจอกๆ ทําไมถึง..." "เพราะข้าไม่ใช่แค่ราชามดแล้วไง" เสียงเย็นยะเยียบดังมาจากบัลลังก์หนามด้านบน กรีนเดินลงมาช้าๆ ทุกก้าวท”
- #6“จย”
- #7“ระบบกลางอะนาเขตตาย”
- #10“บทที่ 1: เสียงกระซิบจากรังลึก สามร้อยปีก่อนอาณาจักรของมนุษย์เคยทําสัญญากับ "อาณาจักรใต้พิภพ" มนุษย์จะอยู่บนดิน มดจะอยู่ใต้ดิน ห้ามข้ามเส้นกัน จนกระทั่งมนุษย์ขุดพบ "อานาแบคต์" แร่พลังงานสีเขียวที่ทําให้เมืองทั้งเมืองลอยฟ้าได้ เราดูดมันขึ้นมาไม่หยุด จนรังทั้งหมดของมดเขียวเ****่ยวแห้ง ราชันย์ของพวกเขาจึงต้องตื่นบทที่ 2: ระบบหลักดับสูญ บนบัลลังก์หนามดําที่สร้างจากกระดูกของราชันย์รุ่นก่อน ร่างหนึ่งในชุดเกราะที่เหมือนเปลือกแมลงที่ถูกเผาจนดํา กําลังนั่งเท้าคาง ดวงตาสีเขียวมรกตนรกสว่างวาบ "ระบบหลัก อานา”
- #11“บทที่ 4: เมืองที่ดับ เมืองลูเมน - เมืองลอยฟ้าที่ใหญ่ที่สุดของมนุษย์ กําลังร่วง ไม่ใช่ร่วงแบบตก แต่ค่อยๆ เอียงลงเหมือนคนเมา ไฟทุกดวงดับพรึ่บ เสียงไซเรนดังลั่นไปทั้งเมือง คนเป็นหมื่นวิ่งเหยียบกันไปหาแคปซูลหนีภัย แต่แคปซูลก็ใช้พลังงานอานาแบคต์เหมือนกัน มันจึงไม่ขยับเลยสักลํา ที่หอควบคุมสูงสุด หญิงคนหนึ่งยืนมองภาพจากกล้องใต้ดิน ดร.ไอริส คนสร้างระบบหลักอานาแบคต์บทที่ 5: ผู้ถูกเลือกที่ไม่มีใครอยากเลือก ใต้ซากเมืองลูเมน เด็กขนของวัย 17 ชื่อ "คีริน" ถูกฝังอยู่ใต้แผ่นเหล็ก เขาเป็นเด็กเก็บขยะอานาแบคต์ ไม่”
- #12“บทที่ 6: ของขวัญจากราชันย์ คีรินคลานออกมาจากซากเมือง เขาคิดว่าตัวเองรอด แต่พอส่องกระจกแตกๆ ที่พื้น เขาแทบอ้วก แขนซ้ายของเขากลายเป็นเกราะสีดําแบบเดียวกับราชันย์ มีหนามเล็กๆ งอกออกมา แถมมันขยับเองได้เหมือนมีชีวิต "เอาออกไป! เอาออกไปนะเว้ย!" เขาทุบมันกับกําแพง แต่เกราะยิ่งเปล่งแสงเขียวแรงขึ้น เสียงนั้นมาอีกแล้ว คราวนี้อยู่ในหัวชัดเจนเหมือนมีคนกระซิบอยู่ข้างหู"เอาออกทําไม ของขวัญเชียวนะ ข้าให้ยืมพลังนิดหน่อย จะได้ปีนลงมาหาข้าได้สนุกๆ ไง" ตรงหน้าเขา มดทหารตัวเท่าหมา 3 ตัวกระโจนออกมาจากปล่องแสง มันเห็”
- #13“บทที่ 8: วันที่ 2 - คนทรยศสองโลก คีรินเลือกไปกับโดรน ไม่ใช่เพราะเชื่อดร.ไอริส แต่เพราะหิวข้าว โดรนมีขนมปังติดมาด้วย ฐานลับของไอริสอยู่ใต้โรงไฟฟ้าร้าง ที่นี่ไฟยังติดเพราะไม่ได้ใช้พลังงานอานาแบคต์ แต่ใช้ไฟฟ้าดึกดําบรรพ์ "ฟังนะคีริน" ไอริสเอาเครื่องสแกนจ่อที่แขนเกราะของเขา "พลังของแกตอนนี้คือระเบิดเวลา วันที่ 7 ถ้าแกฆ่ามันไม่ได้ จิตของมันจะลบจิตของแกทิ้ง แล้วแกจะกลายเป็นมัน" คีรินกัดขนมปัง "แล้วถ้าผมฆ่ามันได้ล่ะครับไอริสเงียบไป 3 วินาที "แกก็จะตายอยู่ดี เพราะร่างกายมนุษย์ทนพลังงานระดับนั้นไม่ได้เกิ”
- #15“บทที่ 10: คนที่อยู่ในแขน หนามร้อยเล่มพุ่งมา คีรินหลับตาเตรียมตาย แต่เจ็บ... ไม่เจ็บแฮะ เขาลืมตาขึ้นมา แขนเกราะสีดําของเขายื่นออกไปข้างหน้า แล้ว... จับหนามทั้งหมดไว้ด้วยมือเปล่า แล้วบีบจนแหลกละเอียดเป็นผงสีเขียว "อะไรนะ?" แม้แต่ราชันย์ในร่างไอริสยังงง”
Art Style: Classic Action
Color Mode: Full Color
Panels: 12
Created: